Over de ontstaansgeschiedenis bestaan veel verhalen. Ik wil er hier een paar noemen en ook proberen te achterhalen wat de wetenschappelijke grond is voor deze beweringen.
Pangea, de term voor de vorm die de aarde had zo'n 300 miljoen jaar geleden.
Wie was de eerste die kwam met dit idee? Wat is de grond van deze kennis?
Zo'n 200 miljoen jaar geleden begint dit uiteen te vallen in de werelddelen zoals we die nu kennen.
Kijk op Wikipedia voor meer info
Alfred Wegener is de grondlegger van deze theorie
Wil je gelijk een overzicht van de 13,7 miljard jaar? Dit boek kan een oplossing zijn.
Maar ik vermoed dat je na het lezen van dat boek blijft zitten met meer vragen en twijfels dan nu. Maar je weet misschien dan wel meer.
In de periode waarin de continenten elk hun eigen weg gingen, ontstonden er ook nieuwe eilanden. Historicus Christopher Lloyd schrijft daarover beeldend in zijn boek What on earth hapened.
De continenten zijn waarschijnlijk meerdere keren uitelkaar gedreven en hebben zich weer samengevoegd. Vemoedelijk zo'n 4 keer. In dit verband dit artikel over Rodinia
Pannotia is ook zo'n supercontinent. Dit bestond ongeveer 600 miljoen jaar geleden tot ongeveer 540 miljoen jaar geleden.
Al deze plaatbewegingen maakt men op uit geochronologisch en paleomagnetisch bewijsmateriaal
En na alles wat er geweest is zijn er voorspellingen voor een toekomstig supercontinent Amazië.
De voorspellers van dit verschijnsel weten ook wel wat ze doen; dit is pas over 250 miljoen jaa het geval.
Video op Youtube Bewegen van de continenten vanaf 300 miljoen jaar geleden
![]()
De aardplaten
Deze is beter
Hier een mooie animatie. Goed voor 3,3 miljard jaar (1Billion == 1 Miljard, een 1 met 9 nullen)
Achtereenvolgens de momenten dat er sprake was van een supercontinent.
Daartussen waren de continen zo verspreid dat er niet sprake was van een supercontinent. Dus zoals nu.
1. Vaalbara, 2.Ur, 3.Kenorland, 4.Arctica, 5.Atlantica/Nena, 6.Columbia, 7.Rodinia, 8.Pannotia, 9.Gondwana, 10.Pangea, 11.Laurasia
https://nl.wikipedia.org/wiki/Supercontinent Worldatlas over supercontinent Meer over de opvolging
Het bewijs voor oude landmassa's komt uit meerdere bronnen.
|
De eerste bron is afkomstig van fossielen. Voor Pangaea vinden we dezelfde plantenfossielen in Zuid-Amerika, Antarctica en Afrika. We vinden niet alleen dezelfde plantenfossielen, we gebruiken ook radiometrische dateringen en ontdekken dat ze in dezelfde periode leefden. De meest prominente is Glossopteris. Deze fossielenkaart op die pagina toont een voorbeeld. Houd er rekening mee dat dit ons niet alleen vertelt dat ze met elkaar verbonden waren, maar ook waar ze zich fysiek op het aardoppervlak bevonden. We weten dat de landmassa van ‘Antarctica’ destijds feitelijk dichter bij de evenaar lag, omdat glossopteris alleen kan |
groeien in gematigde, natte grond, en niet bij temperaturen onder het vriespunt. De tweede bron komt uit de gebergtevorming. Verschillende bergketens op aarde hebben verschillende leeftijden. De Himalaya is bijvoorbeeld veel jonger dan de Appalachen. We vinden bergketens van dezelfde leeftijd en samenstelling die zich tegenwoordig op verschillende continenten bevinden. De Appalachen lijken bijvoorbeeld erg op de Scandinavische bergen, en daarom komen we tot de conclusie dat ze ooit een enkele bergketen waren die uit elkaar viel en terechtkwam waar ze nu op aarde zijn. Houd er rekening mee dat ik het hier enorm vereenvoudig en dat het veel ingewikkelder is dan dit. |
Er zijn nog andere bronnen, maar dit zijn de twee grote. Ik hoop dat dat helpt.
Hoewel het pas sinds de tweede helft van de vorige eeuw algemeen werd geaccepteerd, waren er al honderden jaren geleden mensen die het verschuiven van continenten naar voren brachten. Zo vestigde in 1620 de Britse natuurfilosoof en staatsman Francis Bacon de aandacht op overeenkomsten in de vorm van de westkust van Afrika en de oostkust van Zuid-Amerika, en introduceerde François Placet in 1668 het idee van de continentendrift. Later trad de meteoroloog en astronoom Alfred Wegener op de voorgrond als verkondiger van de theorie van de continentendrift. Zijn boek: Die Entstehung der Kontinente und Ozeane bleef aanvankelijk buiten Duitsland grotendeels onbekend; de derde druk (1922) verscheen daarentegen in 1924 in het Engels, Frans, Spaans, Zweeds en Russisch.
Het ontstaan van de aarde begon dus 4,56 miljard jaar geleden.
In de Nederlandse taal worden de termen als volgt gebruikt: een miljoen is duizend duizend (10^6), een miljard is duizend miljoen (10^9), een biljoen is duizend miljard (10^12), en een triljoen is duizend biljoen (10^18). Het is belangrijk om te weten dat de Engelse termen "billion" en "trillion" een andere betekenis hebben dan in het Nederlands; een Engels "billion" is een Nederlands "miljard" en een Engels "trillion" is een Nederlands "biljoen".
Hier is een overzicht:
Miljoen: 1.000.000 (1 met 6 nullen)
Miljard: 1.000.000.000 (1 met 9 nullen)
Biljoen: 1.000.000.000.000 (1 met 12 nullen)
Triljoen: 1.000.000.000.000.000.000 (1 met 18 nullen)
Verwarring met Engelse termen
Een veelvoorkomende valse vriend is de Engelse term "billion".
Nederlands: Billion = 1.000.000.000.000 (1 met 12 nullen)
Engels: Billion = 1.000.000.000 (1 met 9 nullen)
Hetzelfde geldt voor "trillion":
Nederlands: Trillion = 1.000.000.000.000.000.000 (1 met 18 nullen)
Engels: Trillion = 1.000.000.000.000 (1 met 12 nullen)
Het supercontinent dat zich nu aan het vormen is ontstaat na een botsing van Azië op Amerika.
De naam voor dit continent wordt Amazië